blij en stress

Hoera! De papieren voor de auto zijn terug van het ministerie (van buitenlandse zaken - om belastingvrij te kunnen importeren) en ik kan ook gaan tekenen voor de container zodat die papieren ook naar het ministerie kunnen voor clearance.
Fred naar de autodealer, blijkt dat de papieren op naam staan van Eline Boelee, terwijl natuurlijk in alle officiele papieren Elisabeth DC staat. Probleem? Nee joh, zegt de man bij IWMI, dat regelen we zo. Groot probleem, zegt de dealer, want dan komt de auto op een andere naam dan alle andere papieren (rijbewijs, foreign ID card enzo). Aaarrrrrggggggh! Moeten die papieren weer terug. Eline is woest, want ze had het nog zo gevraagd.

Verder zijn de verschillende leveranties er allemaal nog steeds niet, is de electricien niet komen opdagen en blijkt onze mooie op maat gemaakte tafel ongelijke poten te hebben. Onze eigen stoelen zijn er ook nog niet (we zitten nog steeds op 4 leenstoelen) en de man is niet bereikbaar, komt niet opdagen op een afspraak. Grrrrr! Fred besluit dus om zijn praktijkinboedel niet bij dezelfde meubelmaker te bestellen maar gewoon bij het plaatselijke equivalent van de hema (jaja, de arpico). Hij neemt er meteen maar een metalen kast voor zijn werkplaats bij en een matras voor de hulp, zodat ze binnenkort kan oppassen en blijven slapen terwijl wij uit eten gaan.