weekendje strand

Vrijdag was iedereen vrij vanwege 'National Day' (= viering van onafhankelijkheid). Heerlijk weekendje strand gedaan in ons nog altijd favoriete Unawatuna. Het guesthouse waar we vorige keren hebben gelogeerd, was vol en we waren zonder reservering vertrokken. Wel met 2 matrasjes plus beddengoed in de auto zodat we ook kamers met 2 bedden konden nemen. Eenmaal ter plekke was het derde adres raak en we vonden een mooie kamer voor niet teveel geld. Helaas bleek 's nachts dat ook daar veel te veel muggen waren. Hoewel de grote ramen van horren waren voorzien, waren de traditionele houtnsijwerkjes boven de deur en ramen open - Yekuno had meteen in de gaten dat daar alle muggen door naar binnen waren gevlogen. De eerste nacht was een ramp met twee jongetjes die steeds wakker werden en bij ons onder de klamboe kwamen liggen. De tweede nacht het grote bed maar zo ingericht, dat we er allevier enigszins comfortabel op pasten. Helaas viel Saman er toch een keer af, maar toen sliep hij gewoon door! (papa en mama klaar wakker) Toch alles bij elkaar een stuk beter gelapen (we waren ook erg moe).
Het strand gaf ons eerst een shock want waar we een paar maanden geleden nog heerlijk dicht bij de zee in de schaduw konden zitten, was nu het hele terras weggespoeld en liep je zo van het beton de golven in. Die waren best heftig en we vonden het niet echt veilig als de jongens zich dan lieten meevoeren: ofwel werden ze de zee ingetrokken, ofwel tegen het beton aan gegooid. Hmmm, niet leuk. De hele rechter (westelijke) kant van het strand was supersmal geworden, behalve het stukje uiterst rechts bij de tempel. Maar gelukkig was er links (oostelijke kant) nog wel strand. Vroeger was het juist daar smal; misschien wordt het wel beinvloed door het ENSO-fenomeen; tenslotte zitten we nog steeds in een duidelijk La Nina jaar, koud en nat. Goed, naar de andere kant van de baai dus. Daar was het als vanouds heerlijk: leuke strandtentjes met lekker eten en drinken, redelijk breed strand dat langzaam afloopt, met niet te heftige golven en dus veilig voor de kinderen, en niet teveel ballende bier mannen.
Het was een lekker onstpannen weekend. Saman kan nu goed zwemmen, ook in zee, terwijl Yekuno netjes in het 'bruine deel' van de zee blijft, waar het water maximaal tot zijn knieen komt. Daarna is er een wat steilere rand en wordt het 80 cm ofzo. Aan het eind van de tweede dag, toen er toevallig een klasgenootje van Yekuno op het strand was, durfde hij ineens wel met zijn 2 bandjes de zee in, ook waar hij niet kon staan. Maar dat mocht alleen met ons erbij. Leuk om te zien hoe die stoerheid dan ineens opkomt en blijkt dat meneer best aardig kan zwemmen. We bleven dan natuurlijk wel altijd tussen de kinderen en de wijde zee - we hebben al te vaak rare dingen meegemaakt met heftige en onverwachte stromingen en golven. Maar een groot deel van de tijd konden we toch met een gerust hart een boekje lezen. Makkelijk hoor om niet meer 100% van de tijd te hoeven opletten!
Alles bij elkaar een heerlijk weekend weg, we hebben er allevier enorm van genoten. Artucka was wel heel blij toen we weer thuis kwamen zondagmiddag!