gewoon weekend met primeur

Zomaar een weekend, dat begon op zaterdagochtend half 9 met paardrijles voor Saman. Het was pas zijn derde les in Sri Lanka, maar hij heeft de hele les los gereden op weer een nieuw paard. We vroegen aan de trainer of dat niet erg lastig was om steeds een ander paard te krijgen, maar volgens hem was het juist goed. Maar de belangrijkste reden was dat het paard van de eerste keer oud en sloom was en die van vorige week groot met een grove galop. Nu had Saman een Marwari paardje, een Indiaas ras met gekrulde oren. Eerst even wennen maar al snel kon Saman het paard prima sturen en na een kwartiertje ook in galop zetten. Dat gaat snel! Verschil met Ethiopie is dat Saman nu stomweg weer een jaartje ouder is en niet meer kunstmatig 'afgeremd' hoeft te worden. Paardrijden is toch echt Saman's ding en hij doet dit vol zelfvertrouwen, geniet er enorm van en maakt snelle vorderingen.
Daarna gingen we naar de markt in Colpetty om verse vis te kopen. De jongens vonden de slagers met halve karkassen minder indrukwekkend (kenden ze ook al uit Ethiopie) dan de bakken vol levende krabben bij de viskramen... Helaas genoten zij 's avonds minder van de tong (3 euro per kilo haha en nog schoongemaakt ook), die Fred en ik geweldig vonden.
Zondagochtend zouden we met een Sri Lankaanse familie naar het strand gaan maar de vader, onze vriend, was ziek dus we hebben het uitgesteld. Maar niet het zeebad: even na 9 uur 's ochtends waren we op het strand van Mount Lavinia. Omdat we donderdagmiddag (vrije dag) al bij het Hilton Hotel naar het zwembad waren geweest, hadden we nu geen zin om weer sjiek te doen en gingen naar het gewone strand zoals we dat in het verleden ook wel deden. Grappig want we kwamen onze eigen oude strandbaas weer tegen, die nu een andere werkgever had. Hij was wat later open maar daar gaan we volgende keer bij zitten. Hoewel, de zee was wel erg vies. Het strand zag hier en daar zwart van de olie, in zee dreef afval en na afloop prikte onze huid. Gelukkig was er een douche om even af te spoelen maar ideaal was het niet.
Na de lunch kwam Saman naar me toe om te vertellen dat hij het nu toch wel heel eng vond om met zijn tand te wiebelen. Sinds oktober heeft hij twee nieuwe voortanden onder maar omdat die een paar milimeter achter de melktandjes zijn opgekomen, zijn die maar heel langzaam los gaan zitten. En Saman is er het kind niet naar om uitgebreid aan zijn tanden te wrikken. De tandarts in Hilversum had nog niet eerder zoiets gezien! Fred en ik vonden het eigenlijk best raar. Maar vooral omdat het lastig is om de mooie nieuwe tanden te poetsen als er nog van die dingetjes voor zitten, probeerden we Saman in de afgelopen maanden te stimuleren om aan zijn tanden te friemelen. Alles hebben we geprobeerd: grote beloning in het vooruitzicht, tandarts in het vooruitzicht, elk half uur herinneren aan wiebelen, het schoot niet op. Maar kennelijk was er toch heel langzaam vooruitgang geweest want gisteren hing de tand onder een hoek van zo'n 100-120 graden aan een laatste stukje vlees op Saman's lip. Mama mocht hem eruit trekken. Dat ging heel snel, deed geen pijn en het bloed zag Saman zelf eigenlijk niet... Hoera! Een mijlpaal, waarschijnlijk zal het een stuk sneller gaan bij de andere tanden.
's Middags om half 4 (ja ja, op zondag!) kwamen eindelijk de technici van SL telecom langs om te helpen met de instellingen van ons nieuwe modem. Met succes: we hebben internet thuis!
Afgelopen nacht was helaas een minder geslaagde afsluiting ven het weekend. In de loop van zondagmiddag kreeg Eline keelpijn maar begon Yekuno steeds meer te hoesten. Tijdens het avondeten ging hij op de bank liggen en viel snel in slaap, om zich (en ons) helaas in de loop van de nacht verschillende keren wakker te hoesten. We hebben hem maar thuis gehouden vandaag want op school gelden nog steeds, net als eerder in NL, wat strenge regels kwa grieperige klachten. Als voorzorgsmaatregel tegen H1N1 mogen kinderen die hoesten, niezen enz. niet op school komen. Yekuno vond het jammer want hij had zich het hele weekend al verheugd om weer naar school te gaan!