Yekuno ziek

Gisteren kreeg ik weer een telefoontje van de schoolarts: nu had Yekuno koorts. Ze zei dat hij 102 had of zoiets. Eh, kunt u dat ook in celcius geven? Ze dacht 39.5, nogal hoog dus. Even bellen met Fred en omdat de auto nog bij mij stond, ben ik hem gaan halen en heb de rest van de dag verder thuis gewerkt. Dus vannacht was weer zo'n nacht met een heet mannetje tussen ons in. Af en toe wakker om hem wat te laten drinken en als de koorts echt te hoog werd, weer een paracetamolletje laten opeten.
Saman gaat inmiddels een stuk beter; die had gisteren gedouched en werd tegen de avond zelfs erg energiek. Fred en ik niet, zijn moe en sloom, misschien hebben wij het virusje ook.
Overigens moet je hier dus elk koortsgeval goed in de gaten houden, want het kan dengue fever zijn en dan moet je eventueel naar het ziekenhuis. Sinds ik het zelf gekregen heb 9 jaar geleden, is er geen medicijn of vaccin voor gevonden, maar er is wel duidelijk geworden hoe je met patienten moet omgaan om ze er weer bovenop te helpen. Daarbij is het belangrijk om te weten of het inderdaad dengue fever is of niet. De schoolarts raadde aan om bloed te laten testen als de koorts na 3 dagen nog niet weg was. Elders las ik dat je na die 3 dagen bedacht moet zijn op symptomen, ook als de koorts daalt.
Saman is in orde en heeft geen enkel verschijnsel dat op dengue lijkt. Met een beetje geluk knapt hij vandaag (alweer een vrije dag voor iedereen behalve internationaal personeel van IWMI) helemaal op en kan hij morgen naar een zwempartijtje.