auw! daar gaat nummer 3

Vorig weekend was Saman's tweede ondertand er vrij gemakkelijk uitgegaan. Nu de eerste eruit was, had deze weinig steun meer, maar wel druk van de nieuwe tanden, die inmiddels een paar mm hoog zijn en graag naar voren willen komen. Overigens vertelde Saman daarover, tussen neus en lippen door eigenlijk, dat hij al bij de eerste tand eruit gestopt was met duimen, omdat de tandarts in Hilversum gezegd had dat dit niet goed was voor zijn grote-mensen-tanden. Had kennelijk indruk gemaakt. Saman had deze beslissing zelf genomen (van Fred met name mag hij nog jaren doorduimen als hij wil) en het ons pas na een paar weken verteld. Het was ons nog nauwelijks opgevallen omdat hij eigenlijk alleen nog maar af en toe duimde.
Vrijdag kreeg ik weer een telefoontje van de schoolarts, nee he! Saman was gevallen en zijn tand was eruit.... ze wilde even checken of het echt wel een melktand was, zoals hij gezegd had. Dat kon ik bevestigen: het was de volgende die los zat, een wat gelig ding waar hij vast al eens eerder op gevallen was.
Saman was gewoon weer terug naar de klas gegaan en deed erg stoer 's middags, maar 's avonds kon hij er toch niet van slapen. Steeds als hij bijna in slaap was, schrok hij wakker omdat hij weer opnieuw aan het vallen was. Uiteindelijk lekker tegen mama aan in slaap gevallen.
De volgende dag was hij natuurlijk erg moe en het viel niet mee om de dressuurfiguurtjes netjes te rijden bij de paardrijles. Nu had hij ook weer extra moeilijkheden doordat hij ineens een stijve body-beschermer aan moest en de baas van de manege zich ermee ging bemoeien. Die was speciaal komen kijken naar dit jongetje dat na 2 maanden les al aan de competitie mee zou doen. Tja, Saman is al twee jaar geleden met lessen begonnen, meneer! (alleen bijna een jaar gestopt toen we in NL waren) Maar het was erg pittig vandaag met veel commandos over rechtop zitten, handen zus, voeten zo, hier kijken en niet daar en dan zorgen dat je paard precies doet wat moet. Na afloop had hij het helemaal gehad en toen de trainer ging aandringen een extra training, wilde Saman dat helemaal niet. Da's sterk want normaal kan hij niet vaak en lang genoeg op een paard zitten. Nou, van ons hoeft hij niet hoor! Paardrijden is voor de lol en niet voor de presentatie! Als hij na deze wedstrijd nooit meer wil, geen probleem, dan mag hij lekker verder met gewoon paardrijden zonder enige druk. Zo!
Op de foto (zaterdagavond) kan hij er gelukkig weer om lachen! Yekuno laat meteen maar even zien dat hij een tong heeft.